Category Archives: Φύλλο 106

Λαϊκά πολύστιχα

Εκδρομή στη λίμνη του Πλαστήρα – Καλοκαίρι 1998
Εικοσιπέντε, το πρωί,
γεροντάκια, εκδρομή,
πήρανε και τις κυράδες,
να μη κάνουν σαματάδες.
Είχαμε και τσελνικάδες
μα δεν πήραν τις κυράδες,
τις αφήκαν στο μαντρί,
να μαζέψουν το τυρί
Και στο χωρατά πάνε
και το τυρί ξεχνάνε
και το στήσαν στο χορό,
τι καλά που είναι εδώ.
Είχαμε και ζωντοχήρες,
όλο κλάμα οι κακομοίρες.
Το πρωί που ξεκινάνε,
στην εκκλησία πάνε
και τον παπα-Στέργιο προσκυνάνε,
εκδρομή οπού θα πάνε,
να τους δώσει την ευχή,
να βρεθούνε δυο μαζί
Και ο παπάς τους βλογάει
νάναι ευλογημένη η εκδρομή.
Δρόμο παίρνουν δρόμο αφήνουν,
στην Καρδίτσα που πηγαίνουν,
στο Μοσχάτο που περνάνε
και το χαιρετάνε.
Στην Κορόνα σταματάνε
πια και προσκυνάνε
και τον παπά ρωτάνε,
στον Πλαστήρα για να πάνε,
λόγους έχει να τους πει.
Για τους έξι σωματάρχες
που τους πήγε στο Γουδί
να τους κάνει στρατηγοί,
για το καλό που έχουν κάνει.
Αυτοί και γίνηκαν αμέσως στρατηγοί
και ο Μαύρος καβαλάρης Αρχηγός
και περιλαβαίνει και Πρωθυπουργός.
Είναι πατριώτης ζωντανός.

mantas g

Καλοκαίρι 2000
Μαντάς Γεώργιος του Πολύζου και της Μαρίας το γένος Γ. Γκουρμπαλή

ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ

Επιστολές που λάβαμε 

Με μεγάλη χαρά δημοσιεύουμε επιστολές μελών του Συλλόγου μας και αναγνωστών της εφημερίδας μας, οι οποίοι εκφράζουν δημόσια τις απόψεις τους, ανεξάρτητα αν συμφωνούμε ή διαφωνούμε με αυτές. Τους συγχαίρουμε και τους ευχαριστούμε που δίνουν την ευκαιρία για επιπλέον ενημέρωση, συζήτηση και προβληματισμό.
Με την ευκαιρία επισημαίνουμε ότι τα ενυπόγραφα κείμενα δεν εκφράζουν απαραίτητα τις θέσεις του Δ.Σ.

Από τον Δημήτριο Γκουντουβά:

Χρέος ευγνωμοσύνης φόρος τιμής στους προγόνους:
Βρέθηκα εδώ και λίγα χρόνια, κάποιο Σεπτέμβρη, στα Τέμπη.
Παραδίπλα απ’ την Αγία Παρασκευή γινόταν μια γιορτή για να τιμήσουν τους μπουρλοτιέρηδες αγωνιστές του 40 – 44. Μπροστά στο μνημείο και την μαρμάρινη πλάκα και γραμμένα τα ονόματα των πεσόντων αγωνιστών εκείνης της περιόδου.
Στην επιμνημόσυνη δέηση, ακούστηκε στο κάλεσμα τον αγωνιστών και το όνομα Γιάννης Γκουντουβάς, όλο το κορμί μου διαπέρασε μια ανατριχίλα, μια συγκίνηση, ένα δάκρυ έτρεξε στα μάτια μου. Μέχρι τότε δεν ήξερα πολλά για τον καπετάν Ψαλίδα. Οι συγκυρίες ίσως και το νεαρό της ηλικίας δεν το επέτρεψαν. Σιγά – σιγά όμως έμαθα πολλά.
«Πολεμώ για καλύτερες μέρες ,για ελευθερία και πρόοδο.
Τα όπλα κερδίζονται στη μάχη»… και διάφορες διηγήσεις που έδειχναν πόσο αψηφούσε τον θάνατο για την πατρίδα, με έκαναν να σκεφτώ να ανοίξω την εγκυκλοπαίδεια και να δω τη σημαίνει η λέξη ήρωας κ.λ.π.

Διαβάζω:
Ήρωας = ατρόμητος, θαρραλέος
Ήρωας = δράστης ενός σημαντικού γεγονότος, γενναίος, τολμηρός
Ηρωισμός = Ηρωισμός πράξη αυτοθυσίας, για κάποιο ευγενικό σκοπό, υπέρμετρη τόλμη.

Δεν είναι όλα αυτά που είχε ο θείος μου; Όταν στέκεται όρθιος μπροστά σε διμοιρία Ιταλών κάπου στο Αργυροπούλι και τους αποδεκατίζει;
Όταν συμμετέχει στην μεγάλη ανατίναξη του τρένου στα Τέμπη, όπου οι Γερμανοί είχαν τις μεγαλύτερες απώλειες, ακόμη και από αυτή του Γοργοποτάμου, και όταν αντάρτες ήθελαν να ρίξουν όλμους στο κέντρο του χωριού από το Άγιο Αθανάσιο στους Γερμανούς, μπήκε μπροστά και δεν επέτρεψε να ριχθεί ούτε σφαίρα για να μην σκοτωθεί κανένας Καλλιπευκιώτης;
Βεβαίως δεν είναι ο μόνος, υπάρχουν σ όλη την Ελλάδα πολλοί αφανείς ήρωες. Ακόμη και άλλοι συμπατριώτες μας είναι γραμμένοι στην ίδια πλάκα του μνημείου και πόσοι άλλοι.
Σε τέτοιους ανθρώπους χρωστάμε πολλά, για να μην πω όλα. Πρέπει λοιπόν να γνωρίζουμε τις πράξεις και τα έργα των ανθρώπων του παρελθόντος, να μαθαίνουμε την ιστορία μας να διδασκόμαστε από αυτήν.
Να τιμούμε, να θυμόμαστε αυτούς που μας κάνουν υπερήφανους, αυτούς που προσέφεραν την ζωή τους για ιερό σκοπό.

Με βαθιά ευγνωμοσύνη και υπερηφάνεια
Δημήτριος Γκουντουβάς

Δημήτρη,
σ’ ευχαριστούμε για την επιστολή. Μας θυμίζεις τη δική μας πρόσφατη ιστορία (ιστορία της περιοχής μας), στα γεγονότα της οποίας υπήρξαν πολλοί αγωνιστές και κάποιοι από αυτού ευτυχώς ζουν ακόμη. Σε ευχαριστούμε ακόμα, που με την αναφορά σου στον Καπετάν Ψαλίδα, κάνεις και μας να νιώσουμε περήφανοι!

ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ

Φωτογραφικό Αρχείο 

Στο φύλλο που κρατάτε, αγαπητοί αναγνώστες, έχουμε την τιμή να φιλοξενούμε φωτογραφίες από το αρχείο του Ζαφείρη Μανολούλη, που ζει στην Αμερική και του Χρήστου Τσιλιμένη. Μας τις έδωσαν το περασμένο καλοκαίρι, που βρέθηκαν και οι δυο με άδεια στην Καλλιπεύκη. Τους ευχαριστούμε και παρακαλούμε και άλλους αναγνώστες να κάνουν το ίδιο. Οι φωτογραφίες όχι μόνο θυμίζουν αλλά και διδάσκουν (αρκετές φορές).

f1 f2 f3

  1. Ο Ζαφείρης Μανολούλης, νεαρός φουστανελάς στην Καλλιπεύκη πριν το 1975
  2. Ο Ζαφείρης Μανολούλης, στην παιδούπολη Λάρισας στα δύσκολα χρόνια του εμφυλίου. Αριστερά του ο Γεώργιος καλούσης και δεξιά του ο Λαγκούρας Δ. από το Δοξαρά Λάρισας
  3. Ο Ζαφείρης Μανολούλης και ο Δημήτριος Τσιλιμένης, πριν πάρουν την προίκα στο γάμο του Γιώργου Μανολούλη. (1962) Πίσω το χωράφι το «αντωνάτικο’.

f4 f5 f6

  1. Η φωτογραφία είναι από το 1961. Εδώ μια ομάδα παιδιών έπαιζε ποδόσφαιρο στα αλώνια. Διακρίνονται: Δ. Γκάρας, Θ.Κυλινδρής, Ζ. Μανολούλης, Ν. Ντόκος (χωροφύλακας), Γ. Καλούσης, Κ. Σαμαρίνας (δάσκαλος), Ν. Κατζιρούλης (δάσκαλος), Β. Σιώκος (Μπένιας) και Ι. Πατούλιας. Καθιστοί: Ζ. Γκούμας, Θ. Μητσιόπουλος, Ν. Γκρίζιας, Γ. Γκακγκανάτσιος και δυο ακόμα που δεν αναγνωρίστηκαν.
  1.       Ο Ζαφείρης Μανολούλης, ο Γιάννης Γκουθώνας και Τουλιόπουλος Αστέριος. !963 καλλιθέα κατερίνης.
  2.       Χρήστος Τσιλιμένης 1959, με κοντό παντελόνι μέσα στα χιόνια. Έτσι ήταν τα πράγματα τότε.

f7 f8 f9

  1. Χρήστος Τσιλιμένης και Κώστας Σαλαμπάσης, με τις σάκες τους και το κύπελο στο χέρι για το πρωινό γάλα (1963-1964)
  2. Χρήστος Τσιλιμένης και Γιάννης Μαντάς, στην Αγία Τριάδα το 1965
  3. Χρήστος και Δημήτριος Τσιλιμένης μαζί με τον Γιώργο Κατσιούλα (69-70)

f10

  1. Παπαϊωάννου Απόστολος, Τσιάτσιος Αστέριος, Χρήστος Τσιλιμένης και Δημήτριος Γκουγκουλιάς στη γιορτή του Αη-Θανάση (1972)

ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ

ΣΚΟΥΠΙΔΙΑ ΕΔΩ ΣΚΟΥΠΙΔΙΑ ΕΚΕΙ ΣΚΟΥΠΙΔΙΑ ΠΑΡΑ ΠΕΡΑ

Με λύπη μας παρατηρούμε, ότι αν και πέρασαν πολλά χρόνια και μπήκαμε στον 21ο αιώνα, δεν λέμε να αλλάξουμε συνήθειες. Αλλιώς δεν εξηγείται το να πετάμε τα σκουπίδια όπου να είναι. Στα οικόπεδα μέσα στο χωριό, γύρω από το χωριό, ακόμα και μέσα στο δάσος. Και ασχημαίνουμε το όμορφο περιβάλλον, στο οποίο είχε την τύχη να βρίσκεται το χωριό μας.
Δυστυχώς η εικόνα είναι πολύ άσχημη. Σε πολλά σημεία υπάρχουν σκουπίδια. Ότι παλιό υπάρχει, πετιέται στους γκρεμούς και τα ρέματα του δάσους (κρεβάτια, ψυγεία στρώματα κ.λ.π.). Κάτι πρέπει να κάνει η Δημοτική αρχή. Ίσως λίγα ημερομίσθια θα μπορούσαν να λύσουν αυτό το πρόβλημα με τη συλλογή των υπαρχόντων σκουπιδιών και με τον ορισμό κάποιας συγκεκριμένης μέρας (κάθε μήνα) για τα μεγάλα και βαριά αντικείμενα τα όποια θα φορτώνονται στο φορτηγό του Δήμου πετιούνται εκεί που πρέπει.

skupidia skupodia1

ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ

ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ 2003

ΚΥΚΛΟΦΟΡΗΣΕ ΤΟ ΝΕΟ ΜΑΣ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ

Κυκλοφόρησε το νέο μας ημερολόγιο, πριν από αρκετές ημέρες, με θέματα από το όμορφο φυσικό περιβάλλον του χωριού μας και εντυπωσιακές φωτογραφίες από την Καλλιπεύκη.
Το ημερολόγιό μας στοχεύει στην γενικότερη προβολή του χωριού μας και της ευρύτερης περιοχής και στη με σεβασμό στο περιβάλλον και στην ιστορία ανάπτυξη. Και βέβαια στη «σύνδεση» των Καλλιπευκιωτών και φίλων της Καλλιπεύκης, με το Σύλλογό μας .
Το ημερολόγιο έχει φέτος 14 φύλλα, ένα για κάθε μήνα, δεύτερο «εξώφυλλο» και φύλλο με χάρτη της περιοχής και πληροφορίες σε τέσσερις γλώσσες. Διανέμεται, έναντι των 5 ευρώ, από τα μέλη του Δ.Σ. του Συλλόγου και από τα περίπτερα των πατριωτών μας στη Λάρισα, από το κατάστημα του Αθανασίου Καλούση, από το κατάστημα του Θωμά Μπούτσικα στην Κατερίνη και από το περίπτερο της Σταματής Πετρενίτη στον Αμπελώνα.
hmerologio

ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ

ΠΕΡΙΠΕΤΕΙΑ ΣΤΗΝ ΚΑΛΛΙΠΕΥΚΗ

(Αναδημοσίευση από το έθετο «ΚΙΒΩΤΟΣ» της εφημερίδας «ΕΘΝΟΣ»

Κείμενο: Κατερίνα Πλασσαρά
Φωτογραφίες: Παναγιώτης Παπαϊωάννου, Θέμης Σακελαρίου

Πρώτος σταθμός μας θα ήταν η Λάρισα, σε ένα ταξίδι αστραπή του οποίου ο στόχος δεν ήταν σαφής και προσδιορισμένος.
Κάποιοι αιρετικοί κάτοικοι της πόλης, οι οποίοι δεν είχαμε καταλάβει ακόμα πώς γίνεται να εγκαταλείπουν οι άνθρωποι την ηρεμία των μαγικών θεσσαλικών τοπίων για να καταφύγουν στις πόλεις και στα τσιμενταρισμένα κλουβιά που ονομάζονται διαμε­ρίσματα, θα κάναμε μια «αναζήτηση». Φιλοδοξία μας να ανακαλύψουμε τα υπολείμματα των Ελληνικών Ποιμενικών σκύλων στα κο­πάδια της Θεσσαλίας. Επίσης, να ανακαλύ­ψουμε πώς φτάσαμε στη σημερινή απαξίω­ση του αγροτικού και κτηνοτροφικού πληθυ­σμού, που κάποτε τραγουδούσε άσματα σαν κι αυτά:

«Βασιλογιός παντρεύεται βασιλοθυγατέρα
Πολύ προικιό την έδωκαν πολύ προικιό τη δίνουν
Τη δίνουν τ’ άστρα πρόβατα και το φεγγάρι γίδια
Τη διν’ χωράφια αθέριστα μαζί με θεριστάδες
Τη διν’ αμπέλια ατρύγητα μαζί με τρυγητάδες
Τη δίνουν κι άσπρο άλογο να περπατά, καβάλα».

peripeteia1

Αφήνουμε τις σκέψεις και επιστρέφουμε στην πραγματικότητα. Το κουραστικό ταξίδι τέλειωσε και οι ξεναγοί μας περιμένουν στον σταθμό για να μας οδηγήσουν σε μια ξενάγηση ονείρου στο όνειρο.
«Ξεκινάμε από τον Πλαταμώνα με τελικό προορισμό την Καλλιπεύκη του Κάτω Ολύμπου. Είναι απόγευμα κι ο ήλιος βάφει τα πάντα σε χρώμα μελί. Σε λίγο αρχίζει η ανηφόρα. Πιο ψηλά, πιο ψηλά. Ξεκινήσαμε με χλιαρό καιρό από τη Λάρισα, αλλά τώρα μας διαπερνά η βουνίσια ψύχρα. Επιστρατεύουμε μπουφάν και ζακέτες. Ούτε που καταλάβαμε πώς βρεθήκαμε να διασχίζουμε δάση με οξιές. Ύστερα καστανιές, βαλανιδιές, πεύκα, έλατα. Ο καθένας έχει τη«γειτονιά» του. «Και να σκεφτείς πως σήμερα το πρωί βρισκόμαστε στην Αθήνα!» λέει η Κλειώ. Ο Κώστας συμπληρώνει κάτι που ακούγεται παράλογο: «Υπάρχει κανένας τρόπος να μείνω εδώ;».
Το τζιπ συνεχίζει στο δασικό μονοπάτι. Σε μια στροφή βλέπουμε απέναντι τον Παλιό Παντελεήμονα, έναν από τους σπάνιους πια παραδοσιακούς οικισμούς που υπάρχουν στην ελληνική ύπαιθρο.
Τα παλιά αρχοντικά, αναστηλωμένα ή χτισμένα από την αρχή πάνω στα πρότυπα των παλιών, είναι ένα ξάφνιασμα ομορφιάς. Και η ιστορία του οδυνηρή, όπως όλων των άλλοτε πανέμορφων ορεινών χωριών της Ελλά­δας των οποίων οι κάτοικοι τα εγκατέλειψαν. Κυνηγημένοι από τις δύσκολες συνθήκες ζω­ής και τη φτώχια, έριξαν μαύρη πέτρα και αναζήτησαν καλύτερη τύχη στους κάμπους, στις κοντινές πόλεις ή στις μεγαλουπόλεις, στη Θεσσαλονίκη, την Αθήνα…
Ξέκαναν τα κοπάδια τους, άφησαν τα σκυλιά στον δρόμο, κλείδωσαν τα φτωχικά ή τα αρχοντικά σπίτια των προγόνων τους κι όπου φύγει… Ο Παλιός Παντελεήμονας άρχισε να ερειπώνεται, τα σπίτια να πέφτουν το ένα μετά το άλλο. Κάποτε ένας περαστικός Γερμανός είδε και θαύμασε. Τη θέα, τη ρημαγμένη αρχοντιά, το παρελθόν που μιλούσε με χίλιες γλώσσες και διηγούταν ατέλειωτες ι­στορίες. Ο Γερμανός αγόρασε ένα από τα ε­ρείπια και φρόντισε να το αναστηλώσει και να το φέρει όσο μπορούσε πιο κοντά στην παλιά του μορφή.
Σε λίγο τον μιμήθηκε κι άλλος κι άλλος. Έγινε σχεδόν μια παροικία Γερμανών. Αλλά τότε, δεύτεροι πάντα, ανακάλυψαν το χωριό και οι Έλληνες. Όχι βέβαια οι ντόπιοι αλλά κάποιοι ευ­κατάστατοι Θεσσαλονικείς, ακόμα και Αθηναίοι. Σε λίγο ο Παντελεήμονας έγινε της μόδας και ή­ταν ξαφνικά πολύ… ίη να έχεις εκεί το εξοχικό σου! «Τι να γίνει, σώθηκε έστω κι έτσι» λέει ο Κώστας. Και πριν αρχίσει η γκρίνια πως όλα τα κάνουμε δεύτεροι και καταϊδρωμένοι μετά από «υποδείξεις» των Ευρωπαίων, παρουσιάζεται μπροστά μας η Άνω Σκοτίνα. Ακόμα ένα πανέ­μορφο, ερειπωμένο χωριό, που όμως άρχισε να ζωντανεύει από τους ντόπιους. Στην αρχή ένας ξενώνας, δειλά – δειλά κάποια σπίτια. Τώρα όλα είναι σε εξέλιξη.

peripeteia2
Πλησιάζοντας στην Καλλιπεύκη συναντάμε ένα δυο κοπάδια που επιστρέφουν στο μαντρί. Με ιδιαίτερη συγκίνηση βλέπουμε ότι τα συνοδεύουν Ελληνικοί Ποιμενικοί σκύλοι. Ο μυθικός μας σκύλος, λοιπόν, επί το έργον! Σαν να μην πέρασαν χιλιάδες χρόνια από τότε που φύλαγε τα κοπάδια των Θεσσαλών ή των Μακεδόνων.
Στην Πίνδο στον Όλυμπο, όπου   υπήρχε βουνό, όπου υπήρχε κοπάδι. Πιστός και ακαταπόνητος φύλακας. Αξεπέραστος για το έργο που τον διάλεξαν οι άνθρωποι εκείνου του μακρινού καιρού, θέλουμε πολύ να στα­ματήσουμε και να χαϊδέψουμε έναν που περπατάει στην άκρη του δρόμου. «Μην το κάνετε» μας προειδοποιεί o ξεναγός μας και έχει δίκιο, θυμόμαστε όσα έχουμε διαβάσει σε κυνολογικά έντυπα: «Είναι δύσπιστος με τους ξένους».
Προσπερνάμε το κοπάδι, ενώ οι σκύλοι μας κοιτάζουν λοξά. Αφήνοντας πίσω ένα μαντρί, ο ξεναγός μας θυμάται μια πικρή ιστορία: «Σ’ αυτόν εδώ είχαμε δώσει πέρυσι μία τσοπάνο, κουτάβι. Αυτός μετά δεν την ήθελε και την άφησε αδέσποτη στο βουνό. Όταν την είδαμε, προσπαθήσαμε να την πιάσουμε. Αλλά δεν τα καταφέραμε. Είχε πια αγριέψει…». Κανείς δεν ξέρει πώς πέ­θανε η «τσοπάνο», όμως η Κλειώ θέλει να τη φαντάζεται ζωντανή και ακμαία σαν το πνεύμα του αδικημένου Ποιμενικού, που κάποτε θα ‘ρθει να πάρει εκδίκηση γιατί οδήγησαν τη φυλή του στην εξαφάνιση. «Τι θα γίνει το 2006 όταν θα σταματήσει η επιδότηση;» ρωτάει ο Κώστας, «θα εξοντωθούν και τα τε­λευταία κοπάδια μαζί με τους σκύλους τους;». Δεν απαντάει κανείς.
Καλλιπεύκη, Νύχτα. Πεινασμένοι και εξαντλημένοι σχεδόν, καταλήγουμε σε μια παραδοσιακή ταβέρνα. Δίπλα μας κάθεται ο κυρ Αλέκος, ο οποίος θα μας μιλάει συνέχεια για τα παλιά.
Εδώ κάποτε βρισκό­ταν το χωριό Νεζερό. Αλλά το ελληνικό κράτος ακολουθώντας την πάγια τακτική του να στέλνει στο πυρ το εξώ­τερο τα ονόματα τω ν τόπων, σβήνοντας έτσι και την ιστορία, ώστε να α­πομείνουν μόνο όσα συνέβαιναν στην προ Χριστού εποχή του έδωσε το όνομα Καλλιπεύκη. Όχι χωρίς λόγο, μας λένε οι μορφωμένοι.
Γιατί «με το όνομα αυτό είναι γνωστό από της αρχαιότητος δάσος εκτεινόμενον εις την μεταξύ του Υψηλού και του Κάτω Ολύμπου κοιλάδα, δια της οποίας διερχομένην ατραπόν ηκολούθησεν το 169 π.Χ. οδεύων προς Μακεδονίαν ο ύπατος Μάρκιος Φίλιππος». Άντε να εξηγήσεις τώρα στον κυρ Αλέκο…
Προχωρημένη νύχτα φτάνουμε στο νυχτερινό μας κατάλυμα, όπου κοιμηθήκαμε «σαν αγγελούδια». Η έγερση ήταν προγραμματισμένη πολύ νωρίς, γιατί μας περίμενε πρόγραμμα με εκπλήξεις.
Πρωί – πρωί φτάνουμε στη θέση Πατωμένη, λίγο έξω από το χωριό. Βρίσκουμε τη βρύση της Πατωμένης με τα καινούργια της «ρούχα» από πέτρα και τσιμέντο, τα οποία απόκτησε μετά από την πρόσφατη επισκευή της. Σ’ ένα βιβλίο με παλιές φωτογραφίες εί­χαμε δει τη μικρή ασβεστωμένη βρυσούλα της δεκαετίας του ’50 και τη νοσταλγούμε. Δίπλα μας το εκκλησάκι και οι εγκαταστάσεις αναψυχής του Υπουργείου Γεωργίας, απένα­ντι μας, χιονισμένος, ο Όλυμπος.

peripeteia3
Όμως εδώ κάτι συμβαίνει. Έχουν μαζευτεί άνθρωποι από τα… εφτά χαράματα και υπάρχει μια ατμόσφαιρα γιορτής. Σε λίγο μαθαίνουμε πως πρόκειται να γίνει η παρουσίαση των Ελληνικών Ποιμενι­κών σκύλων, που έ­χουν εκτραφεί από τον «Όμιλο Φίλων του Ελληνικού Ποιμενικού» της Λάρισας, ύστερα από την παρέμβαση του Ομίλου για τη διάσωση τους.
Η ώρα περνάει, ο ήλιος ανεβαίνει, η ψύχρα υποχωρεί και ο κόσμος μαζεύεται. Άνθρωποι που είχαν ταξιδέψει ώρες πολλές μαζί με τους σκύλους τους για να έρθουν εδώ. Ενας Γερμανός ήρθε από την πατρίδα του μόνο γι’ αυ­τούς. Ένας φωτογράφος από την Πάτρα, Θεσσαλονικείς, Αθηναίοι…
Αμέτοχοι σ’ αυτή την ακατανόητη για τους ίδιους υπερδιέγερση, οι Ελληνικοί Ποιμενικοί περιμένουν να αρχίσει η γιορτή, άλλοι δεμένοι σε δέντρα και άλλοι κόβοντας βόλ­τες δίπλα στα αφεντικά τους. Τελικά οι Ελληνικοί Ποιμενικοί που παρέλασαν μπροστά μας ήταν όχι 5-10, αλλά 76! Όλοι υπέροχοι και πανέμορφοι και όλοι να μας παρακολουθούν με το ίδιο, λιγάκι δύσπιστο, ύφος. Μπράβο στον Όμιλο!
Μα οι εκπλήξεις δεν έχουν τέλος. Ακούμε μια συναυλία από κουδουνίσματα και σε λίγο στο δρομάκι παρουσιάζεται μια μεγάλη παρέα. Μερικά γίδια με τα κουδούνια τους, το τσοπανόσκυλο, γαϊδουράκια, άλογα και καβα­λάρηδες. Τα ζώα είναι όλα μικρόσωμα, ευέλικτα και πολύχρωμα. «Λιτοδίαιτα και ανθεκτικά» ξέρουμε εμείς για τις ελληνικές φυλές. Ακολουθώντας το ίδιο μονοπάτι εδώ και χιλιάδες χρόνια, περνάνε και χάνονται σαν οπτασία στο γύρισμα του δρόμου.
Λίγο έξω από τον χώρο της γιορτής βόσκουν μερικά άλογα. Ανάμεσα τους μια καφετιά θεσσαλική φοράδα. Επιστρατεύουμε τους φωτογράφους για να την απαθανατίσουμε.
«Άραγε να την εκτιμάνε οι δικοί της;» αναρωτιέται ο Κώστας, την ίδια στιγμή που πα­ρουσιάζεται μπροστά μας ο ιδιοκτήτης της και δηλώνει ότι, αν τον βοηθήσει κάποιος, θα ήθελε πολύ να κάνει εκτροφή θεσσαλικού αλόγου.
Ξαναγυρίζουμε στον χώρο της γιορτής.
Σε λίγο θα γνωρίσουμε τον δάσκαλο Παναγιώτη Παπαϊωάννου. Αυτός και ο πολύ δραστήριος Εκπολιτιστικός Σύλλογος «Η Πατωμένη» (τον οποίο εκπροσωπεί) ονειρεύονται να ξαναγεννηθεί η Καλλιπεύκη και να αναδειχθεί μέσα από νέους ρόλους. Ρόλους πολιτισμού, αναψυχής, αναβίωσης εθίμων και συγκράτησης των κατοίκων στον τόπο τους.

peripeteia4
Μας δίνει ένα μακρύ κατάλογο με τις εκδηλώσεις που έχουν προγραμματιστεί. Μας καλεί να ξανάρθουμε.
Η περιπέτεια τέλειωσε κι εμείς γυρνούμε τον δρόμο του γυρισμού. Ήταν μια πραγματική περιπέτεια «αναζήτησης» ενός νήματος που κόπηκε. Δεν εξελίχτηκε. Κόπηκε. Οι ντόπιοι άρχισαν να ντρέπονται γι’ αυτό που ήταν. Οι νομάδες ξέχασαν την καταγωγή τους και πάνε. Ένας κόσμος ολόκληρος καταβαραθρώθηκε απότομα, δίνοντας θέση στο όνειρο της αστικοποίησης, χωρίς όρους, χωρίς χρονικό ορίζοντα, χωρίς προαπαιτούμενα, χωρίς αντιστάσεις.
Εντυπώσεις και σκέψεις πολλές. Μέσα απ’ αυτές, ένα επίμονο όραμα που γυρνά και ξαναγυρνά: το ορεινό τοπίο με νέο ρό­λο που δεν θα αρνείται το παρελθόν, που θα έχει μνήμη, φαντασία και αυτοπεποίθηση. Και πάντα, βασανιστικό, το ίδιο ερώτημα: άραγε, ο δραστήριος Σύλλογος των Απανταχού Καλλιπευκιωτών, μαζί με όλους τους φωτισμένους ανθρώπους που θέλουν να αναδείξουν τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά του τόπου τους, γνωρίζουν πόσο ευνοημένοι είναι;

Γνωρίζουν ότι κατέχουν ένα θησαυρό, όπως τα αυτόχθονα ζώα τους, το θεσσαλικό άλογο, τον Ελληνικό Ποιμενικό σκύλο, τα αγροτικά ζώα, τα γίδια, τα πρόβατα, τα πουλερικά; Άραγε γνωρίζουν πώς θα μπορούσαν να τα αξιοποιήσουν (χρηστικά, οικονομικά και τουριστικά); Γνωρίζουν ότι θα τους ζήλευαν πολλοί άλλοι λαοί;

Αξίζει, λοιπόν, να συνεργαστούν με τους τοπικούς άρχοντες, ώστε να μη χαθεί ένα μεγάλο ΕΘΝΙΚΟ κεφάλαιο. Προτού είναι πολύ αργά και προτού το ανακαλύψουν οι παντός είδους… Γερμανοί!

ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ

ΓΕΩΡΓΙΚΑ ΝΕΑ 

Δύσκολη χρονιά για τους αγρότες μας η φετινή. Ο άστατος και βροχερός καιρός τους ταλαιπώρησε αφάνταστα.

Σιτηρά:
Ο αλωνισμός των σιταριών έγινε με δυσκολία, λόγω του καιρού που επικρατούσε τον Αύγουστο. Η παραγωγή κυμάνθηκε σε καλά επίπεδα, 300 και 400 κιλά το στρέμμα, η τιμή όμως ήταν απογοητευτική 11 λεπτά το κιλό.
Πατάτες:
Η χειρότερη χρονιά τα τελευταία χρόνια, όχι από πλευράς απόδοσης, όσο από τον άσχημο καιρό που επικράτησε. Οι συνεχείς και δυνατές βροχές, έφεραν τους γεωργούς μας σε απελπισία βλέποντας την παραγωγή τους να κινδυνεύει να σαπίσει στο χωράφι. Τελικά μια αναλαμπή του καιρού του έδωσε τη δυνατότητα να βγάλουν τις πατάτες, όσο πιο γρήγορα μπορούσαν και να τις αποθηκεύσουν, με αποτέλεσμα χιλιάδες τόνοι πατάτας να βρίσκονται αυτή τη στιγμή σε αποθήκες στο χωριό μας.

patates

Φασόλια:
Και εδώ η παραγωγή δεν πήγε καθόλου καλά. Ο καιρός του καλοκαιριού, ο οποίος περισσότερο έμοιαζε με φθινοπωρινό, κράτησε τα φασόλια πράσινα με αποτέλεσμα να μην γίνουν για μάζεμα. Σχεδόν ολοκληρωτική καταστροφή της παραγωγής.

ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ

ΔΙΑΦΟΡΑ

ΦΘΟΡΕΣ ΣΤΟ ΥΔΡΑΓΩΓΕΙΟ

Φθορές προξένησαν άγνωστοι στο υδραγωγείο του χωριού μας, φανερώνοντας έτσι το πρόβλημα που υπάρχει. Πρόσβαση στο υδραγωγείο έχουν όλοι. Περίφραξη δεν υπάρχει καθόλου ώστε να εμποδίζει κάποιον να πλησιάσει εκεί. Αυτή την φορά ευτυχώς έκαναν μόνο ζημιές. Δεν χρειάζεται να φανταστούμε τι θα μπορούσε να γένει.

ydragogio
Επιβάλλεται το συντομότερο δυνατόν η Δημοτική Αρχή να περιφράξει τον χώρο και να μπαζώσει την δεξαμενή (όπως και στο προηγούμενο φύλλο αναφέραμε) διασφαλίζοντας με αυτό τον τρόπο την υγεία των κατοίκων του χωριού μας και κρύο το νερό το καλοκαίρι. Δεν επιτρέπεται ο ο καθένας να μπορεί να έχει πρόσβαση στο υδραγωγείο και να παίζει ενδεχομένως με την υγεία των κατοίκων.

O ΕΟΡΤΑΣΜΟΣ ΤΟΥ ΟΧΙ 

Με ηλιόλουστη μέρα γιορτάσθηκε η επέτειος του «ΟΧΙ» της 28ης Οκτωβρίου του 1940, σε πλήρη αντίθεση με τις συνθήκες που συνάντησαν οι στρατιώτες μας στα χιονισμένα βουνά της Αλβανίας το 1940.
Αφού τελέσθηκε η δοξολογία παρουσία των λιγοστών πολεμιστών του 40 που ζουν ακόμη, των τοπικών αρχών και κατοίκων του χωριού, ακολούθησε κατάθεση στεφάνων στο μνημείο πεσόντων υπέρ πατρίδος και οι μαθητές και οι μαθήτριες του σχολείου απάγγειλαν ποιήματα.
Ο Σύλλογός μας εκπροσωπήθηκε από τον αντιπροέδρου Ιωάννη Μασούρα και τον ταμία Φάνη Γκουντουβά.

28 ok

ΕΥΧΑΡΙΣΤΗΡΙΟ

To Διοικητικό Συμβούλιο του Μορφωτικού Εκπολιτιστικού Συλλόγου Απανταχού Καλλιπευκιωτών, ευχαριστεί την απελθούσα Δημοτική Αρχή για την άριστη συνεργασία την οποία είχε στη διάρκεια της θητείας της.

ΕΥΧΕΣ ΤΟΥ Δ.Σ. ΓΙΑ ΤΟ ΝΕΟ ΕΤΟΣ

Με την ευκαιρία των εορτών των Χριστουγέννων και το ερχομό του νέου έτους το Διοικητικό Συμβούλιο του Συλλόγου, εύχεται στους απανταχού Καλλιπευκιώτες υγεία και προκοπή, προσωπική και οικογενειακή ευτυχία και η νέα χρονιά για όλους να είναι καλύτερη, δημιουργική και ειρηνική.

Προετοιμασίες για το Χειμώνα

Οκτώβριο και Νοέμβριο, ο Τριαντάφυλλος Μιχαντάς, εδώ και χρόνια από γειτονιά σε γειτονιά και από σπίτι σε σπίτι, με τη βοήθεια του νοικοκύρη, κόβει τα ξύλα για το χειμώνα με την κινητή κορδέλα του. Άξιος από κάθε άποψη και πολυμήχανος και προπαντός ακούραστος και καλοδιάθετος. Να είσαι καλά Τριαντάφυλλε, και να συνεχίσεις να προσφέρεις τις υπηρεσίες σου στους πατριώτες μας.

xila
Ο Τριαντάφυλλος επί το έργον

Δημοτικό Σχολείο 

Εργασίες συντήρησης και αναπαλαίωσης στο Δημοτικό μας Σχολείο. Καθαρίστηκαν οι σοβάδες και τα βαψίματα και αναδείχτηκε η πέτρα, υλικό που είναι δεμένο με την παράδοσή μας και αναδεικνύει, ιδιαίτερα στο χωριό μας, τα κτήρια. Συγχαρητήρια στα μέλη της Σχολικής Επιτροπής.

sxoleio
Το Σχολείο με εμφανείς τις πέτρες.

Ο νέος μας ιερέας 

Μετά το θάνατο του αεί­μνηστου και αγαπημέ­νου μας παπα – Στέργιου, το χωριό μας έχει και πάλι μόνιμο ιερέα. Είναι ο πατέρας Ιωάννης Τομαράς από την Κόρινθο.
Πριν έρθει στο χωριό μας ιερουργούσε στην Παναγία της Τήνου, είναι πατέρας δύο παι­διών και τελείωσε τη θεολογική σχολή του πανεπιστημίου Αθηνών. Νέος στην ηλικία και με όρεξη για προσφορά, ήδη ξεκίνησε κατηχητικό στα μικρά παιδιά. Το Δ.Σ. του Συλλόγου μας αλλά και όλοι οι Καλλιπευκιώτες, καλωσορίζουμε τον νέο μας ιερέα και του ευχόμαστε καλή παραμονή και υγεία προσωπική και οικογενειακή.

ΤΑ ΠΡΩΤΑ ΧΙΟΝΙΑ

Στις 7 Δεκεμβρίου και μετά από καταρρακτώδες βροχές για πολλές μέρες, από τις οποίες προκλήθηκαν πολλές ζημιές στο οδικό δίκτυο, ήρθαν και τα πρώτα χιόνια .Το ύψος του χιονιού έφτασε τα 50 εκατοστά και έδωσε χρώμα Χριστουγεννιάτικο, μεν δημιουργώντας πολλά προβλήματα δε αφού η συγκοινωνία διεξαγόταν μόνο με αλυσίδες λόγω παγετού.

ΣΥΓΧΑΡΗΤΗΡΙΑ (1) 

Το Διοικητικό Συμβούλιο του Μορφωτικού Εκπολιτιστικού Συλλόγου Απανταχού Καλλιπευκιωτών, συγχαίρει όλους τους εκλεγέντες στο Δημοτικό Συμβούλιο του Δήμου μας και στο τοπικό συμβούλιο.
Ιδιαίτερα συγχαίρει τους εκλεγέντες Καλλιπευκιώτες: Αναστάσιο Κούσιο και Θωμά Καραμπατή, που εξελέγησαν στο νέο Δημοτικό Συμβούλιο και τους Αποστόλη Οικονόμου, Χρήστο Οικονόμου, Αναστάσιο Πατούλια, Αθανάσιο Τσιαπλέ και Χριστίνα Μχιχαήλ, που εξελέγησαν στο τοπικό συμβούλιο. Ο Αποστόλης Οικονόμου είναι για δεύτερη τετραετία ο πρόεδρος του Τοπικού Συμβουλίου.
Και διπλά συγχαίρει όλους τους υποψήφιους, οι οποίοι με τη συμμετοχή τους και   τον αγώνα τους, έδειξαν έμπρακτα το ενδιαφέρον τους για τα του Δήμου μας και συνετέλεσαν στη διαμόρφωση του τελικού αποτελέσματος.
Εύχεται σε όλους υγεία και επιτυχία στο έργο που οι συνημότες τους εμπιστεύτηκαν.

ΣΥΓΧΑΡΗΤΗΡΙΑ (2) 

Το Δ.Σ. του Συλλόγου συγχαίρει τον ΧΡΗΣΤΟ ΟΙΚΟΝΟΜΟΥ του Νικολάου, τον ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΠΑΠΑΪΩΑΝΝΟΥ του Ιωάννου και τον ΑΣΤΕΡΙΟ ΠΑΠΑΣΤΕΡΓΙΟΥ του Θωμά, οι οποίοι εκλέχτηκαν με τους συνδυασμούς, στους οποίους ήταν υποψήφιοι.
Ο πρώτος στη Λάρισα με τον συνδυασμό του Δημάρχου Κώστα Τζανακούλη, για δεύτερη συνεχή τετραετία,  ο δεύτερος στον Αμπελώνα με το συνδιασμό του Δημάκη και ο τρίτος στη Βέροια με το συνδιασμό της Ουσουλτζόγλου – Γεωργιάδη (μειοψηφία).
Το Δ.Σ. του Συλλόγου εύχεται στους εκτός του δήμου μας νεοεκλεγέντες υγεία προσωπική και οικογενειακή και με όρεξη και κουράγιο στο δύσκολο έργο της τοπικής αυτοδιοίκησης.
Είμαστε βέβαιοι ότι θα ανταποκριθούν τα μέγιστα μια και οι δύο είναι άξιο πατριώτες μας.

ΠΕΤΥΧΑΝ ΣΕ Α.Ε.Ι. – Τ.Ε .Ι.

Καλλιόπη Παπαδόντα: Οικονομικό Πανεπιστήμιο Αθηνών, Μάρκετιγκ και Επικοινωνίας.
Ανδρέας Μιχαντάς: ΤΕΙ Ηλεκτρολόγων Λάρισας.

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ

Υπάρχουν αρκετοί πατριώτες μας, οι οποίοι παίρνουν την εφημερίδα του Συλλόγου και δεν ανταποκρίνονται στις υποχρεώσεις εδώ και πολλά χρόνια (από 5 έως και 10).
Σας ενημερώνουμε ότι η κάθε έκδοση της εφημερίδας κοστίζει στο ταμείο του Συλλόγου 700 ΕΥΡΩ (230.000 έως 250.000 Δρ), κόστος όχι μικρό.
Εμείς θα συνεχίσουμε να στέλνουμε την εφημερίδα σε όλους σας, γιατί η εφημερίδα είναι ο συνδετικός κρίκος του χωριού με τους Καλλιπευκιώτες και γιατί πιστεύουμε ότι η Καλλιπεύκη πρέπει να «ακούγεται και να σχολιάζεται» όσο γίνεται περισσότερο.
Με την ευκαιρία παρακαλούμε όσους έχουν αλλάξει διεύθυνση να μας ενημερώνουν γραπτά (κεφαλαία γράμματα) και ιδιαίτερα οι πατριώτες μας του εξωτερικού.

ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ

Ο ΕΤΗΣΙΟΣ ΧΟΡΟΣ ΤΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΜΑΣ

Συντροφιά με την Λίτσα Διαμάντη

Στο κέντρο Βερσαλλίες θα πραγματοποιηθεί και φέτος ο ετήσιος χορός μας στις 18 Ιανουαρίου και ώρα 9.00 μ.μ. Η Διεύθυνση του κέντρου με την γνωστή ποιότητα που προσφέρει, αλλά και το Δ.Σ. του Συλλόγου μας εγγυώνται για την επιτυχία της εκδήλωσης, όπως και κάθε χρόνο. Είναι καλό να είμαστε όλοι εκεί. Δεν περισσεύει κανείς. Η φωνή της κ Λίτσας Διαμάντη, θα μας μαγέψει και θα μας χαρίσει μια αξέχαστη βραδιά .Παράλληλα, θα υπάρχει και μουσική (κλαρίνο) για τους μερακλήδες Καλλιπευκιώτες.

Αναδημοσίευση από την «ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ» 30-10-02
Η δημοφιλής τραγουδίστρια Λίτσα Διαμάντη, ξεκίνησε τις εμφανίσεις της, στο κέντρο – κόσμημα της Λάρισας – στις «Βερσαλλίες». Αξέχαστες στιγμές, ερμηνεύοντας παλιές και νέες λαϊκές επιτυχίες, θα χαρίσει στο λαρισαϊκό κοινό όλο το χειμώνα, η ανεπανάληπτη Λίστα Διαμάντη, το «διαμάντι» του ελληνικού τραγουδιού, όπως την αποκαλούν πολλοί.

ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ

Η ΘΕΣΗ ΜΑΣ

Το εκλογικό αποτέλεσμα της 20ης Οκτωβρίου 2002 ανέδειξε νικητή των εκλογών τον Χρήστο Καραναστάση.
Αυτός θα είναι Δήμαρχος Γόννων για τα επόμενα τέσσερα χρόνια. Αυτός θα διοικήσει τον Δήμο κι αυτός θα κριθεί. Ελπίζουμε να κριθεί από το έργο του.
Η νέα Δημοτική Αρχή θα κριθεί βέβαια από αυτά που θα κά­νει και από αυτά που δεν θα κάνει.
Δεν θα σταθούμε μικρόψυχα απέναντι στη νέα Δημοτική Αρχή και το νέο Δήμαρχο μας, αλλά ούτε και θα «λιβανίσουμε». Θα είμαστε δίπλα του σε ότι στοχεύει στην ανάπτυξη της περιοχής και στη βελτίωση της ποιότητας της ζωής του συνόλου των κατοίκων.
Για αρχή θα ευχηθούμε ολόψυχα να πετύχει στο έρ­γο το για το καλό του Δήμου μας και για το καλό των κατοίκων του.
Το Δ.Σ.

ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ