Καλλιπεύκη Κάτω Ολύμπου

Σχολιάζει ο Παναγιώτης Παπαϊωάννου
Τηλ.: 2331020867 & 6972446533 – kallipefki@site.gr   

ΤΟ ΑΔΙΑΧΩΡΗΤΟ ΣΕ ΔΥΟ ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΑΦΗΓΗΣΗΣ
Η «έκρηξη» των παραμυθιών
Τα παραμύθια δεν είναι πλέον παιδική υπόθεση. «Πουλάνε» εντυπωσιακά. Μάρτυρες δύο καλοκαιρινά φεστιβάλ
Τα παραπάνω είναι τίτλος, υπέρτιτλος και υπότιτλος από ΤΑ ΝΕΑ, 24/08/2005, ένθετο ΟΡΙΖΟΝΤΕΣ – ΘΕΜΑΤΑ σε δισέλιδο άρθρο της ΧΑΡΗΣ ΠΟΝΤΙΔΑ, που αναφέρεται στη «Γιορτή Παραμυθιών Κέας» και στο «2^ο Φεστιβάλ Αφήγησης Κάτω Ολύμπου» και σίγουρα δεν είναι μόνο αυτά που γράφτηκαν για τα «παραμύθια».

Για… φωτεινούς ταξιδιώτες, ήταν ο τίτλος άρθρου στο «ΕΘΝΟΣ» 24-25/12/05 με προορισμό την άνω Σκοτίνα και τον ξενώνα «Συντρινάνη» και με αναφορές στην Καλλιπεύκη και στον ξενώνα «Ασκουρίς», το οποίο φιλοξένησε και μια φωτογραφία του χωριού μας με χιόνια και στο βάθος η «Μεταμόρφωση».

Δήμος Γόννων: Τη δική του ιστοσελίδα στο διαδίκτυο  απέκτησε ο Δήμος μας (www.gonnoi-dimos.gr) με πολλές και διάφορες πληροφορίες για την περιοχή, τις δραστηριότητες και την πολιτιστική κίνηση, με λίγες πληροφορίες για την Καλλιπεύκη, χωρίς σύνδεση με το ΜΕΣΑΚ «Η ΠΑΤΩΜΕΝΗ», γιατί;

Κοινότητα Καρυάς: Τη δική της ιστοσελίδα στο διαδίκτυο απέκτησε και η γειτονική μας κοινότητα Καρυάς (www.koinotita-karias.gr) με πολλές και διάφορες πληροφορίες για την περιοχή, τις δραστηριότητες, την πολιτιστική κίνηση, τον Όλυμπο κλπ και μάλιστα και στην αγγλική γλώσσα.

Καλλιπεύκη: Πόσα χρόνια είναι σ’ αυτή την κατάσταση η πινακίδα στην είσοδο του χωριού; Μήπως παραμένει έτσι για να μην απογοητεύει περαστικούς και ταξιδιώτες δίνοντας μια πρώτη εντύπωση;

Ανάμεσα στην Πόλη και στο Γαλατά: Είναι ο μουσικός δίσκος (CD) του Συλλόγου Δασκιωτών Βέροιας (τηλ.: 2331021066) με τραγούδια της περιοχής των, που μοιάζουν με τα δικά μας και μάλιστα πολύ. Μια καλή προσπάθεια, που αν η πρόταση του προέδρου μας Θ. Τσιαπλέ, έχει απήχηση θα έχουμε και εμείς σύντομα δικό μας μουσικό δίσκο, με μουσικούς και τραγουδιστές πατριώτισσες και πατριώτες.

«Το σπίτι του παραμυθά»: Στις 18 Ιουνίου 2005, ημέρα του 2^ου Φεστιβάλ Αφήγησης Κάτω Ολύμπου, ο δήμαρχός μας, δεσμεύτηκε και μάλιστα με ενθουσιασμό, ενώπιον όλων των παρόντων, στο χώρο της κατασκήνωσης των προσκόπων και ιδιαίτερα του προέδρου του παιδαγωγικού Τμήματος του πανεπιστημίου Θεσσαλίας, κ. Αναγνωστοπούλου Βασίλη, πως σύντομα η πρόταση του πανεπιστημίου για το «ΣΠΙΤΙ ΤΟΥ ΠΑΡΑΜΥΘΑ» στην Καλλιπεύκη θα γίνει πράξη. Από τότε πέρασαν έξι μήνες και τίποτε δεν ακούστηκε ακόμη. Απ’ όσο γνωρίζω, το θέμα δεν συζητήθηκε ακόμη στο Δημοτικό Συμβούλιο. Τι γίνεται κ. Δήμαρχε; Το χωριό μας θα χάσει και αυτή την ευκαιρία ή όχι; Θα παρακαλούσα για γραπτή απάντηση, η οποία, με ευθύνη του Δ.Σ. του ΜΕΣΑΚ «Η ΠΑΤΩΜΕΝΗ», να δημοσιευθεί στο επόμενο φύλλο της εφημερίδας μας «Η ΩΡΑΙΑ ΚΑΛΛΙΠΕΥΚΗ».

Βραστεροί «Γίγαντες»; Σας μεταφέρω αυτούσιο το διάλογο μεταξύ ηλικιωμένου πατριώτη μας και του πατέρα Βησσαρίωνα, που έγινε στην πλατεία του χωριού, πριν και κατά τη στιγμή, που πρόσφερε στον πατέρα Βησσαρίωνα, δυο «βρασιές» φασόλια γίγαντες, εκφράζοντας έτσι την ικανοποίησή του για την άφιξη του στο χωριό:

«Θα είσαι εδώ;»
«Ναι εδώ θα είμαι»
Φεύγει λοιπόν ο Μπάρμπα – Χρήστος και σε μερικά λεπτά ξαναγυρίζει με μια σακουλίτσα στο χέρι.
«Παπά μου, αυτά είναι για σένα. Είναι φασόλια γίγαντες. Άμα βράσουν, κράτησέ τα. Άμα δεν βράσουν, φέρ’ τα πίσω»…
Είχε και ο ίδιος φαίνεται τις αμφιβολίες του. Το χωριό μας, όπως ξέρετε, φημίζεται για τα φασόλια και όχι για τους «γίγαντες»…

ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ

Emails, μηνύματα που λάβαμε στην ηλεκτρονική μας διεύθυνση kallipefki@site.gr

“Διαβάζει” – σχολιάζει ο Παναγιώτης Παπαϊωάννου

Από την Εύη Γεροκώστα, Αθήνα

Αγαπητοί φίλοι,

Συγχαρητήρια και γι αυτή την πρωτοβουλία σας (αποστολή βίντεο από το 2^ο Φεστιβάλ Αφήγησης). Κάθε επικοινωνία μαζί σας και μια έκπληξη. Καλό Φθινόπωρο σε όλους και καλή δύναμη.

Από την Βούλα Καραγιάννη – Townley, Αγγλία

Θα ήθελα να εκφράσω τα θερμά μου συγχαρητήρια για την ιστοσελίδα σας, μέσα απ’ την οποία σας νιώθουμε κοντά μας κι ας είμαστε μακριά. Είναι πραγματικά υπέροχο να μπορώ να θαυμάζω το υπέροχο χωριό μου και να διαβάζω με ενδιαφέρον τα όσα συμβαίνουν εκεί. Ο σύζυγός μου John, βρήκε αρκετά από τα άρθρα θαυμάσια (του τα μετέφραζα). Θερμά συγχαρητήρια. Σας ευχαριστούμε.

Μένω στην Αγγλία όπου και εργάζομαι. Ο πατέρας μου κατάγεται από την Καλλιπεύκη, ονομάζεται Νικόλαος Μασούρας του Αστερίου (γιος του Νικολάου). Θερμές ευχές.

Από τη Ευαγγελία Λαμπρέλη, Βρυξέλλες

Έλαβα την εφημερίδα την «Ωραία Καλλιπεύκη» και όλες οι ευωδιές του Ολύμπου μπήκαν στην καρδιά μου. Να είστε πάντα καλά.

Από τον Γουγουλιά Χρήστο, Λάρισα

Τελικά το χωριό μας είναι απίστευτο!!! Αν μπορείτε βάλτε κι άλλες φωτογραφίες, αν κι αυτές που έχετε είναι καταπληκτικές…

Από την Ευαγγελία Λαμπρέλη, Βρυξέλες  

Μου άρεσε το ημερολόγιο! Οι φωτογραφίες υπερεπαγγελματικές! Ο σχεδιασμός εξαιρετικός! Οι ποικίλες πληροφορίες (και μάλιστα σε τρεις ξένες γλώσσες) πάρα πολύ εύστοχες! Ακόμη και το εορτολόγιο πάρα πολύ χρήσιμο (ιδίως για μας τους ξενιτεμένους). Θαυμάσια δουλειά! Καλύτερη δεν θα μπορούσε να γίνει!

Σας ευχαριστώ θερμά.

Τις θερμές μας ευχαριστίες σε όλους.

Σας περιμένουμε και πάλι μετά τη «δημοσίευση» της εφημερίδας μας στο δια- δίκτυο και περιμένουμε και άλλους… Μέσα από αυτό (το διαδίκτυο) ο κόσμος (ο τόπος και ο χρόνος) είναι πολύ μικρός!!!   

ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ

Τα χρόνια περνούν και οι εποχές αλλάζουν σε όλα τα πράγματα. Το ίδιο και στην κτηνοτροφία. Οι παλαιοί παραδοσιακοί τσοπάνοι που έμεναν στο ύπαιθρο σε πρόχειρες καλύβες από σάλομα, σχεδόν εξαφανίστηκαν. Τα γαϊδουράκια με τους κρεμασμένους ματαράδες, τα τροβάδια, τα καρδάρια και τα πανωσάμαρα μαλλιότα, έχουν γίνει και αυτά εικόνα του παρελθόντος. Όμως, παρόλο που όλα έχουν αλλάξει και οι κτηνοτρόφοι μας έχουν πλέον καινούργιες συνήθειες και συστήματα, εντούτοις, μερικοί επιμένουν να ζουν όπως τον παλιό καλό καιρό, «αγνοώντας την πρόοδο» του σημερινού κόσμου και πηγαίνοντας κόντρα στον «πολιτισμό». Τέτοιοι είναι και δυο Καλλιπευκιώτες, τα αδέρφια Ιωάννης και Κων/νος Μπουρονίκος του Αστερίου, που ακόμη αντέχουν στο χρόνο και θέλουν να πηγαίνουν κόντρα στις αλλαγές. Ο Γιάννης γεννήθηκε το 1928 και σήμερα, 2006, είναι 78 χρόνων. Ο Κώστας, ο Κουτσιαρής, όπως τον ξέρουν οι μεγάλοι, είναι γεννημένος το 1930 και μπήκε φέτος στα 76 του. Αν και γέρασαν στην «πατλιά», εντούτοις τα κότσια τους το λένε ακόμη και δεν ξέρουν ως σήμερα τι θα πει φάρμακο και γιατρός. Σαν τα αγρίμια ακολουθούν τα γίδια τους και δεν καταλαβαίνουν από κούραση. Αυτούς, λοιπόν, τους τελευταίους από τους παραδοσιακούς κτηνοτρόφους της Καλλιπεύκης, τους επισκεφτήκαμε το περασμένο καλοκαίρι στη Δουριανή όπου έβοσκαν τα γίδια τους (20-8-2005). Μπήκαμε στην πρόχειρη καλύβα τους που ήταν φτιαγμένη από νάυλον και κλαδιά. Για στρώμα τους είχαν δυο χάρτινες σακούλες και ένα παλιό κλεφτοφάναρο κρεμόταν από μια φούρκα που τους έφεγγε το βράδυ. Όλα ταπεινά και μαζί «πολύ πλούσια» γι’ αυτούς. Μαλλιότα δεν είδαμε γιατί τα τελευταία που είχαν, έλιωσαν και ξεσχίστηκαν από τις ζίγρες και καινούρια δεν «βγάζει το εργοστάσιο».

Σε λίγο το κοπάδι της γδούρας φάνηκε πάνω στο Πετρωτό και ακούστηκαν «χουϊάγματα». Ο ήλιος είχε βασιλέψει πίσω από τις κορυφές της Αγίας Τριάδας και οι σκιές από τα πιξάρια και τις καστανιές είχαν χαθεί και αυτές. Οι δυο μας φίλοι σε  λίγο θα οδηγούσαν τα ζωντανά στο γρέκι για άρμεγμα. Θα τους βοηθούσαν τα παιδιά τους, ο Στέργιος και ο Γιάννης. Σ’ αυτό το μεσοδιάστημα συναντηθήκαμε σ’ ένα μικρό ξέφωτο και μπορέσαμε να πούμε πολλά πράγματα, τόσο για το παρελθόν, όσο και για το σήμερα. Μας άνοιξαν την καρδιά τους και άρχισαν την κουβέντα. Λαλίστατος ο μπαρμπα-Γιάννης, καλός και ο μπαρμπα-Κώστας ο οποίος άφησε στον μεγαλύτερο αδερφό (από σεβασμό) να κάνει την αρχή.

«Γεννήθηκα το 1928, παντρεύτηκα το 1959 με τη Νίτσα Δουλαπτσή, αποκτήσαμε δυο παιδιά αλλά πριν λίγα χρόνια την έχασα τη μακαρίτισσα. Από 16 χρονώ είμαι στα γίδια αλλά μεγάλο κοπάδι κάναμε από το 1950. Το μαντρί το είχαμε και το έχουμε ακόμη στη Γκανή. Εδώ στη Δουριανή βγαίνουμε τα καλοκαίρια. Θυμάμαι ότι μεγάλοι τσελιγκάδες ήταν τότε ο Στέργιος ο Μιχαήλ (ο παππούς ο Γιργουλής), όπως τον ξέρουν όλοι, ο Νάσιος ο Μαντάς, τα αδέρφια Γεώργιος και Κανάκης Καστόρης, ο Αγοραστός Καραμπατής και άλλοι. Πήγα στο σχολείο μόνο τρεις τάξεις και δάσκαλο είχαμε τον Λαφαζάνη. Θυμάμαι ότι πήγαινα μαζί με τον Βαγγέλη Γκαμπούρα και τον Ζαφείρη Αντωνίου που χάθηκε στο Γράμμο με την παλιοκατάσταση. Πιστεύω πολύ στο Θεό και την Παναγία. Μεγάλο τ’ Όνομά τ’.

Τα παλιά τα χρόνια έβγαιναν και φαντάγματα. Μία χρονιά, εκεί στη Λάκα του Πασχάλη είχαμε τα γίδια. Στο κοπάδι μας είχε δυο γίδες και ο πατέρας του Γιώργου του Γιαννούλα. Μία μέρα είχε γεννήσει η μία και πήγαμε να την βρούμε με τον πατέρα του Γιώργου. Εκεί χτυπούσε ένας θόρυβος σαν δερμάτι. Φοβηθήκαμε και φύγαμε. Ήταν δαιμονικά. Σ’ αυτό ακριβώς το μέρος, δίπλα σε ένα ελάτι, ο Γιάννης ο Τσιάτσιος είχε βρει έναν σκοτωμένο και φαίνεται έβγαινε το φάνταγμά του. Άλλη μια φορά πήγαινα στις Βρύσες για τα γίδια. Όταν έφτασα κοντά στα Γεφυρούλια, αριστερά πάνω στη βρύση του Ντούλη, σηκώθηκε ένα φως. Ήταν φλόγα που σηκώνονταν επάνω. Τι να ήταν άραγε; Κι άλλη φορά πήγαινα στα γίδια και περνούσα μέσα από το Βάλτο. Βγήκε τότε κάτι σαν φωτιά, χώθηκε μέσα στο Βάλτο και κατέβηκε ως το Λαγούμι. Αλλά και εκεί στη Βρύση Τρανή, πίσω από το σπίτι μας στο χωριό, στην αστρέχα του Γιαννούλα έβγαινε ένα φάνταγμα, ένας άνδρας στα άσπρα ντυμένος. Εκεί λένε είχε σκοτωθεί κάποιος στο δεύτερο αντάρτικο. Αυτό το φάνταγμα το είδε και ο μακαρίτης ο Τσέλιος ο Δούκας όταν αρραβωνιαζόταν ο Γιάννης ο Πατούλιας με τη Μαρία του Ζαφείρη του Παπαδημητρίου που είχαν το σπίτι ακριβώς πάνω από τη βρύση. Ο μπαρμπα-Τσέλιος πήγαινε να ταΐσει τα πράματα γιατί αυτοί ήταν στον αρραβώνα και μόλις το είδε το χτύπησε και αυτό πέταξε φωτιές. Τότε φοβήθηκε, γύρισε πίσω και πήγε πάνω από τους Γκαβουτσκάδες. Το ίδιο φάνταγμα το είδε και ο Μήτσιος ο Μαυροντήμος. Ακόμα έβγαινε φάνταγμα και δω απέναντι στου Ρακούπ σαν φωτιά».

Έβγαινε κάθε Σάββατο, μολογούσε ο Γιάννης ο Τσιάτσιος, συμπλήρωσε και ο μπαρμπα-Κώστας ο οποίος πήρε στη συνέχεια το λόγο και είπε. «Εγώ γεννήθηκα το 1930, παντρεύτηκα με τη Μαρία Μιχαντά και έχουμε τρία παιδιά. Από την κόρη μου την Αγγέλα που πήρε το Στέργιο το Μιχαήλ, έχω και τρία εγγόνια (σήμερα τέσσερα). Στα γίδια είμαι από το 1953 περίπου και μια ζωή είμαστε μαζί με τον αδερφό μου. Εδώ στη Δουριανή, λίγο παραπέρα και κάτω όπως βλέπουμε τη θάλασσα, είναι το Γκουντρουσιώτικο. Όπως μολογούσε ο Γιάννης ο Μητσέλας (Μητσόπουλος Ιωάννης), σ’ αυτό το μέρος ήταν χωριό. Αλλά έπεσε η κακιά αρρώστια της πανούκλας και οι άνθρωποι έφυγαν και ζήτησαν να καθίσουν στη Σκοτίνα και στη Λεπτοκαρυά αλλά εκεί δεν τους δέχτηκαν και ήρθαν στο δικό μας το χωριό. Οι δικοί μας τους δέχτηκαν και γι’ αυτό δικαιούμασταν το μέρος ως τη θάλασσα. Μετά, όμως, το 1950 μας το πήραν ως τη Ζλιάνα εκεί που σμίγουν τα ρέματα. Η Σκοτίνα ήθελε να μας φέρει τα σύνορα ως εδώ πάνω τη Δουριανή αλλά οι Ζιριώτες (Καλλιπευκιώτες) έβαλαν μάρτυρες έναν από τη Λεπτοκαρυά και έναν Πατσιαβούρα από τους Γόννους νομίζω. Ο δικαστής ήρθε να δικάσει εδώ επί τόπου και οι μάρτυρες είπαν ότι τα μέρη αυτά τα νοίκιαζαν από την Καλλιπεύκη με συμβόλαια φτιαγμένα στη Ραψάνη για να βοσκούν τα κοπάδια τους. Την ημέρα που γινόταν το δικαστήριο χτυπούσαν οι καμπάνες και όλο το χωριό κατέβηκε εδώ κάτω.

Αν και τα χρόνια πέρασαν και γεράσαμε, δεν μας κάνει η καρδιά να πουλήσουμε το κοπάδι. Είμαστε ευχαριστημένοι από τη ζωή που κάναμε. Είναι αλήθεια ότι κουραστήκαμε μια ζωή και πρέπει να τα δώσουμε, αλλά η ψυχή δεν θέλει, πονάει η καρδιά μας. Θα συνεχίσουμε και όσο αντέξουμε…».

Αυτά και άλλα πολλά μας είπαν οι δυο καλοί φίλοι και συγχωριανοί, οι τελευταίοι των παραδοσιακών κτηνοτρόφων. Μαζί τους η κουβέντα ήταν απολαυστική. Εντύπωση μας έκανε το δυνατό μνημονικό τους. Θυμούνταν πολλά γεγονότα και πρόσωπα. Μαζί τους ούτε ραδιόφωνα έχουν, ούτε ρολόγια. Και όμως, πολλά γνωρίζουν και για τα σημερινά πράγματα. Το μυαλό τους είναι πεντακάθαρο παρά το περασμένο της ηλικίας τους. Το σώμα τους υγιέστατο, αδύνατοι και ασκητικοί. Δεν ξέρουν από μπάνια και περιποιήσεις. Η απλή και ασκητική ζωή τούς ικανοποιεί. Κι έτσι, μακριά από τον κόσμο, δεν γνωρίζουν από μίσος και έχθρες. Έχουν αγαθή ψυχή και από το στόμα τους, αν και είναι αγράμματοι, πολλές σοφές κουβέντες θ’ ακούσεις, αλλά και ιστορικά γεγονότα θα μάθεις. Πολλά μας είπαν αλλά σε ένα θα σταθούμε. Και ο κάθε αναγνώστης ας το πάρει και ας το εξηγήσει όπως θέλει. Ρωτήσαμε τον μπαρμπα-Γιάννη να μας πει πώς φαντάζεται το Θεό. Τι είναι ο Θεός. Και αυτός, αφού πρώτα κοίταξε τον ουρανό, μας απάντησε. «Τι να είνι η Θι-ός; Πέτρις κι χώματα πρέπ’ να είνι! Αφού, λέν’, πήγαν ικεί σιαπάν’ κι τα είδαν». Και εννοούσε φυσικά το φεγγάρι. 

Ο Θεός να σας χαρίζει χρόνια και υγεία αγαπητοί συμπατριώτες και ευχαριστούμε για όσα μας είπατε. Μείνετε εκεί μαζί στο μετερίζι όσο ο Θεός σας το επιτρέψει και αφήστε εμάς τους «πολιτισμένους» να πορευόμαστε όπως πορευόμαστε. Πάντως εσείς, είστε σίγουρα, πολύ πιο ευτυχισμένοι από εμάς…

Υ. Γ.  Στους τελευταίους παραδοσιακούς ανήκει και ο Λιόβας Αστέριος 76 ετών σήμερα και κατοικεί μόνιμα στη Σβάρνα όπου και βρίσκεται το μαντρί των ανιψιών του Τριαντάφυλλου και Αθανασίου Μιχαντά. Είναι άνθρωπος με ειδικές ανάγκες (πάσχει στα πάνω και κάτω άκρα) αλλά «καταφέρνει» ακόμη να ακολουθεί το κοπάδι με τα αγελάδια. Ζει και αυτός την ίδια ασκητική ζωή με τους προηγούμενους, αλλά γι’ αυτόν ίσως γράψουμε άλλη φορά.     Ζ. Κ.

ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ

Επιχείρηση διάσωσης του αρκουδοπούρνα­ρου στην Γκουνταμάνη, γνωστό ως γκι στους περισσότερους, μέσω του προγράμματος «life – φύ­ση». Το πρόγραμμα αυτό αφορά το χωριό μας, αλλά και τα γειτονικά χωριά Κάρυα, Αμπελώνα, στα σύνορα των περιο­χών αυτών, όπου υπάρχουν αμιγείς εκτάσεις αρκουδοπούρναρου.

Ήταν ιδέα του Δασάρχη Λάρισας κ. Γιώργου Παράσχου, για τη σωτηρία και επέκταση αυτού του δάσους και η οποία άρχισε όπως φαίνεται να υλοποιείται.

Σύμφωνα με μαρτυρίες και συγκεκριμένα του Νικολάου Μασούρα, ο οποίος μεγάλωσε στην Γκουνταμάνη, η έκταση που κάλυπτε το δάσος του αρκουδοπούρναρου ήταν πολύ μεγαλύτερη, αλλά καταστράφηκε (κάηκε) το 1940 στον εμφύλιο πόλεμο. Τα αρκουδοπούοναρα ήταν τόσο μεγάλά που ξεπερνούσαν ακόμη και τα έλατα.
Η Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση Λάρισας δείχνει μεγάλο ενδιαφέρον για το πρόγραμμα, το οποίο θα έχει τριετή διάρκεια και θα ξεκινήσει τον Ιούλιο.
Μάλιστα αναγνωρίζοντας τη σπουδαιότητα και τη μοναδικότητα του δάσους του αρκουδοπούρναρου στο χωριό μας, η Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση Λάρισας με την επιστημονική συμβουλή του Μουσείου Γουλανδρή – Ελληνικό Κέντρο Βιοτόπων – Υγροτόπων, τη συνεργασία των δασικών υπηρεσιών, αλλά και της Τοπικής Αυτοδιοίκησης, εργάζεται για την προστασία αυτού του δάσους αλλά και την επέκταση του.
Ο ομότιμος καθηγητής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης και συνεργάτης του Μουσείου Γουλανδρή κ. Σπύρος Ντάφης, όσο και η Κατερίνα Μπόλη, που εργάζεται στο Ε.Κ.Β.Υ., υποστηρίζουν ότι η το­πική κοινωνία είναι έτοιμη και ώριμη να προστατεύσει και να αναδείξει τη φυσική κληρονομιά της, αλλά και να διαφυλάξει το δάσος του αρκουδοπούρναρου το μοναδικό αμιγές στην Ελλάδα.
Η ύπαρξη του μοναδικού δασικού οικοσυστήματος στην Ελ­λάδα καθιστούν την περιοχή ξεχωριστή, όπως υποστηρίζουν ο κ. Ντάφης και η κ. Μπόλη.
Το αρκουδοπούρναρο είναι μικρό δέντρο, με στιλπνά πράσινα φύλλα και σφαιρικούς κόκκινους καρπούς, είναι γνωστό σε όλους μας ως διακοσμητικό φυτό και στολίδι των Χριστουγέννων.

Τους αρχαίους χρόνους, σύμφωνα με τον Πυθαγόρα το αρκουδοπούρναρο έφερνε γούρι, έδιωχνε τα μάγια, το κάψιμο στον κήπο έδιωχνε τα φαντάσματα, επίσης έφερε ευτυχία στα νεόνυμφα ζευγάρια.

ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ

Το ποδόσφαιρο είναι το πιο δημοφιλές άθλημα σε όλο τον κόσμο γι’ αυτό μαγνητίζει μικρούς και μεγάλους. Το ίδιο συμβαίνει και στην πατρίδα μας. Το ίδιο συμβαίνει και με πολλά Καλλιπευκιωτόπουλα που μπαίνουν στο ποδόσφαιρο και ονειρεύονται το μέλλον. Μέχρι τώρα, όμως, δεν το κατόρθωσε κανένας. Στις δεκαετίες του 1960 και ΄70 πολλά παιδιά του χωριού μας ήταν πραγματικά ταλέντα, αλλά από την ανέχεια και τις δύσκολες καταστάσεις δεν μπόρεσαν να πάνε κάπου για να διακριθούν. Πρώτο λόγο είχε η επιβίωση. Σήμερα τα πράγματα άλλαξαν και οι νέοι έχουν περισσότερες ευκαιρίες, αρκεί να έχουν θέληση, υπομονή και επιμονή. Και όλα αυτά φαίνεται πως τα έχει ένα νέο Καλλιπευκιωτόπουλο στις μέρες μας. Πρόκειται για το γιο του Ζήση Γκουγκουλιά (Τέγα), τον Γιώργο, που εδώ και δυο, τρία χρόνια περίπου, είναι παίχτης στη γνωστή σε όλους ποδοσφαιρική και ιστορική ομάδα της Θεσσαλονίκης, τον Άρη. Φέτος ο Άρης αγωνίζεται στη Β΄ Εθνική και κάνει προσπάθεια για να ξαναγυρίσει στη μεγάλη κατηγορία. Πολλά περιμένει από τα νέα παιδιά που παίζουν και ιδιαίτερα από το δικό μας Καλλιπευκιωτόπουλο, τον Γιώργο Γκουγκουλιά, που τον τελευταίο καιρό είναι σε φόρμα, σκοράρει σχεδόν σε κάθε αγώνα και το όνομά του έγινε γνωστό σε όλη την Ελλάδα. Τη Δευτέρα 7 Νοεμβρίου 2005, στον αγώνα Άρη Καστοριάς, το μοναδικό τέρμα το πέτυχε στις καθυστερήσεις ο Γιώργος ο οποίος μπήκε σαν αλλαγή και πανηγύρισε πολύ έντονα. Το γκολ το αφιέρωσε στον αδικοχαμένο αδερφό του Βαλάντη και στη μικρή του κόρη που δεν πρόλαβε να χαρεί. Τον τελευταίο καιρό, οι αθλητικές εφημερίδες εγκωμιάζουν το ταλέντο του και όλοι βλέπουν ένα νέο αστέρι να ανατέλλει στο χώρο του ποδοσφαίρου.
Αγαπητέ μας Γιωργάκη, πολύ χαιρόμαστε που ακούμε και βλέπουμε την προκοπή σου και τις επιτυχίες σου στο ποδόσφαιρο. Μας έκανες όλους περήφανους τους συμπατριώτες σου. Να είσαι κι εσύ περήφανος γι’ αυτό που είσαι και ευχόμαστε μέσα από την καρδιά μας να φτάσεις πολύ ψηλότερα. Νομίζουμε πως το αξίζεις, γιατί με την υπομονή και τη σκληρή δουλειά όλα μπορούμε να τα πετύχουμε.
Αγαπητέ Ζήση, να χαίρεστε το λεβέντη σας και ευχόμαστε από καρδιάς, όλα να του πάνε καλά και πάντα χαρές να σας χαρίζει.

α) Για όσους δεν γνωρίζουν, ο Γιώργος γεννήθηκε και μεγάλωσε στη Γερμανία όπου πήρε  και τις σωστές βάσεις για το ποδόσφαιρο.
β) Οι φωτογραφίες που δημοσιεύονται είναι από αθλητική εφημερίδα της Θεσσαλονίκης.
γ) Ο Γιώργος αγωνίζεται με τον αριθμό 29 στη φανέλα του, όσα και τα χρόνια του αδικοχαμένου αδερφού του Βαλάντη.

ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ

Η καθαριότητα
Κατά τους καλοκαιρινούς μήνες έντονο είναι το πρόβλημα της καθαριότητας στο χωριό μας. Ιδιαίτερα το πρόβλημα εντοπίζεται στο κέντρο του χωριού και στους χώρους αναψυχής του δάσους (Πατωμένη, Αγία Τριάδα κ.λπ.) γιατί αυτά τα μέρη συγκεντρώνουν πολλούς επισκέπτες ντόπιους και ξένους. Το πρόβλημα της καθαριότητας προβλημάτισε και πολλούς συμπατριώτες μας που ήρθαν με άδεια από το εξωτερικό. Και μαθημένοι εκεί σε άλλον τρόπο ζωής, πολύ λυπήθηκαν με αυτή την κατάσταση. Ιδιαίτερα ευαίσθητος φάνηκε ο Γιάννης Μαντάς ο οποίος όπου πήγαινε έκανε και καθαριότητα. Στη φωτογραφία τον βλέπουμε να μαζεύει τα σκουπίδια στην Αγία Τριάδα. Αν όλοι μας είχαμε λίγη από την ευαισθησία του Γιάννη, πόσο ομορφότερος θα ήταν ο τόπος μας!

Το εικονοστάσι της Αγίας Τριάδας
Κι εκεί που σε πιάνει απελπισία και λες πως το χωριό ερήμωσε, και λες ποιος θα ενδιαφερθεί για τα τόσα εξωκλήσια και εικονοστάσια που ρημάζουν στις κορυφές της Καλλιπεύκης, εκεί ο καλός Θεός βρίσκει τους ανθρώπους του για να προστατέψει την «κληρονομιά του». Κι έτσι, ενώ πριν από δυο χρόνια μας είχε πιάσει όλους η απελπισία με την κατάσταση που υπήρχε στους ναούς μας, τα εξωκλήσια και τα εικονοστάσια, σήμερα όλα τακτοποιήθηκαν χάρη στο φιλότιμο και την αγάπη πολλών Καλλιπευκιωτών για τον τόπο τους. Κι εκεί που το παλαιότατο, κρυμμένο μέσα στο παλιό μονοπάτι, ετοιμόρροπο εικονοστάσι της Αγίας Τριάδας ήταν έτοιμο για κατάρρευση, εκεί παρουσιάστηκε και ο «σωτήρας» του. Πρόκειται για τον κτηνοτρόφο Αστέριο Μιχαήλ, που καθώς περνούσε κάθε μέρα από εκεί για να πάει στο κοπάδι του και το έβλεπε σε κακή κατάσταση, το θρησκευτικό του συναίσθημα δεν άντεξε και τον οδήγησε στο «καθήκον». Από μόνος του άναρωτήθηκε: «Ποιον περιμένει άραγε για να το προστατέψει;» Έδειξε τον εαυτό του και με δικά του έξοδα το έσωσε από την κατάρρευση. Μαζί έσωσε και ένα κομμάτι από την ιστορία του τόπου μας. Τα λόγια είναι Περιττά . Μπράβο Στέργιο!

Τα οικογενειακά βάρη…
Ο καλός φίλος και συμπατριώτης μας Αντώνης Μουσουλής, γνωστός για το χιούμορ και τις «τρέλες» του, μπήκε στο ζυγό της οικογενειακής ζωής πριν από λίγα χρόνια. Αλλά όταν ήταν ελεύθερος, τα έβαζε με τους νιόπαντρους φίλους του που εξαφανίζονταν από την πιάτσα. Τώρα που μπήκε και αυτός στο ζυγό και σηκώνει τα οικογενειακά βάρη, τα πράγματα άλλαξαν. Δεν αδειάζει ο έρμος ούτε ανάσα να πάρει. Από την πιάτσα εξαφανίστηκε… και από λόγια τσιμουδιά… Αμ, Αντώνη μ’ «όξω απ’ το χορό πολλά τραγούδια λέν…».  Πότε θα σε δούμε στην Καλλιπεύκη βρε αδερφέ να ξαναθυμηθούμε τα… παλιά…;

Άνθρακες ο θησαυρός
Άνθρακες ήταν τελικά ο θησαυρός για τους χρυσοθήρες από τη Βόρεια Ελλάδα, οι ο­ποίοι μελετώντας χάρτες και α­φού πήραν τις σχετικές άδειες, έφθασαν στην «Πατωμένη» πραγματοποιώντας εκσκαφή με μηχάνημα έργων (τσάπα), με στόχο να βρουν τον θησαυρό από το Β παγκόσμιο πόλεμο.
Το σκάψιμο για την ανεύρεση του χαμένου θησαυρού έγινε υπό την επίβλεψη της Κτηματικής Υπηρεσίας Λάρισας, του Δασαρχείου Λάρισας και της Α­στυνομίας.
Λίρες όμως, δεν βρέθηκαν και έτσι οι χρυσοθήρες έφυγαν άπραγοι για να συνεχίσουν αλλού το ψάξιμο.

ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ

ΤΗΝ ΜΟΝΗ ΚΑΝΑΛΩΝ ΕΠΙΣΚΕΦΘΗΚΕ Ο ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΑΘΗΝΩΝ ΚΑΙ ΠΑΣΗΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ, ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΣ

Την γειτονική μας Καρυά επισκέφθηκε ο προκαθήμενος της εκκλησίας μας Μακαριότατος Αρχιεπίσκοπος Αθήνας κ.κ. Χριστόδουλος, στις 12 Σεπτεμβρίου 2005. Ο Μακαριότατος Αρχιεπίσκοπος κ.κ. Χριστόδουλος, τέλεσε τον αγιασμό για την έναρξη τις νέας σχολικής χρονιάς στους μαθητές των σχολείων του χωριού και στην συνέχεια χοροστάτησε στον πανηγυρικό εσπερινό στην μονή των Κανάλων της Καρυάς. Τον Μακαριότατο υποδέχτηκαν όλοι οι κάτοικοι του χωριού αλλά και των γύρω περιοχών. Εκ μέρους του Συλλόγου παρευρέθηκε ο Αντιπρόεδρος του Ιωάννης Μασούρας και ο ταμίας Φάνης Γκουνουβάς.

Ο χορός του νομού Πιερίας
Το Σάββατο 11 Φεβρουαρίου και ώρα 20.30″ στο κέντρο «ΡΟΔΙΑ» στην Καλλιθέα Κατε­ρίνης θα πραγματοποιηθεί ο χο­ρός του νομού Πιερίας.Να είστε όλοι εκεί, να ανταμώσουμε,  να ειδωθούμε, να γλεντήσουμε.

Ήρθαν με άδεια

1.  O Καστόρης (Δαβλιάης) Γεώργιος του Γεωργίου με την Πολωνέζα σύζυγό του (Καναδάς).
2. Η Κόρη της Χριστίνας Παπαστεργίου, Αγγέλα (Τορόντο).
3. Ο σύζυγος της Καστόρη Παρασκευής, Μαγγόλας Βασίλειος με την κόρη του Γεωργία (Τορόντο).
4. Η Μανωλούλη Σταυρούλα του Ευαγγέλου και ο σύζυγός της Κίμων Καλαϊτζίδης (Αμερική).
5. Ο Μασούρας Νικόλαος (87χρονος) με τη γυναίκα του Νίνα και το γιο τους Γιάννη (Αμερική).
6. Ο Μανωλούλης Βαγγέλης του Κλεάνθη (Αμερική).
7. Η Γεροστέργιου Παρασκευή του Νικολάου (Αμερική).

Δημοτικό σχολείο Καλλιπεύκης:  Τελικά, «λειτουργεί» και φέτος…

Στο προηγούμενο φύλλο σας είχαμε πληροφορήσει ότι το Δημοτικό Σχολείο της Καλλιπεύκης ίσως να κλείσει το τρέχον σχολικό έτος από την έλλειψη παιδιών. Τελικά το σχολείο μας δεν έκλεισε και συνεχίζει τη «λειτουργία» του και για φέτος. Συνεχίζει βέβαια με έναν μόνο μαθητή στην Πρώτη τάξη, το Δημήτρη Μιχαήλ του Αστερίου. Ο μικρός Δημητράκης όμως, δεν είναι εντελώς μόνος. Για παρέα έχει την μικρότερη αδερφή του τη Στεριανή γιατί η μοναξιά είναι δύσκολη ακόμη και στον παράδεισο. Μαθαίνει… και αυτή κοντά του από ανάγκη. Δάσκαλος του Δημήτρη είναι ο Γεώργιος Μπασδέκης από τη γειτονική μας Ελιά (Κιτσιλέρ). Υπομονή μικρέ μας Δημητράκη ώσπου να μεγαλώσουν και τα άλλα τρία αδερφάκια σου. Ίσως βρεθούν και άλλα παιδιά ως τότε. Έχει ο Θεός. Βλέπεις, έτυχες κι εσύ σε δύσκολους καιρούς να είσαι μαθητής.
Για του χρόνου μάλλον θα συνεχίσει να λειτουργεί το σχολείο μας για πολλούς και διαφόρους λόγους. (Στη φωτογραφία βλέπουμε το μικρό Δημήτρη μαζί με την αδερφούλα του τη Στεργιανή, έτοιμοι για το σχολείο). 

ΑΛΛΑΓΗ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΥ ΥΔΡΕΥΣΗΣ ΣΤΗΝ ΚΑΛΛΙΠΕΥΚΗ

Σε αλλαγή του τρόπου τιμολόγησης της ύδρευσης αποφάσισε ομόφωνα το δημοτικό Συμβούλιο που συνεδρίασε την… Το Δημοτικό Συμβούλιο αναγκάστηκε να πάρει αυτήν την  απόφαση, ώστε να περιοριστεί η άσκοπη χρήση του νερού. Πρέπει να επισημάνουμε το πρόβλημα της λειψυδρίας που αντιμετώπισε φέτος το χωριό μας ακόμη και τον Σεπτέμβριο μήνα, δουλεύοντας και στέλνοντας η γεννήτρια νερό από την Ντριστέλα.
Τα τέλη πληρωμής παραμένουν τα ίδια με την διαφορά ότι θα γίνονται δυο μετρήσεις.
Η πρώτη μέτρηση θα πραγματοποιείται από 1 έως 10 Απριλίου, και η δεύτερη μέτρηση από 1 έως 10 Οκτωβρίου.
Προσοχή λοιπόν στην άσκοπη χρήση νερού και τον χειμώνα, σπασμένες βρύσες από την παγωνιά , βλάβες , πρέπει να αποκαθίστανται αμέσως.

Ο ΕΟΡΤΑΣΜΟΣ ΤΟΥ «ΟΧΙ»

Με λαμπρότητα γιορτάσθηκε και φέτος η επέτειος του «ΟΧΙ»  παρουσία των κατοίκων και των λιγοστών ηλικιωμένων του χωριού μας. Μετά το πέρας την δοξολογίας ακολούθησε  κατάθεση των στεφάνων και ποιήματα από τα μικρά παιδάκια. Ο τοπικάρχης κ. Οικονόμου δεν άφησε την ευκαιρία και απηύθυνε χαιρετισμό στους κατοίκους του χωριού , χωρίς να λείψουν και τα παράπονα προς την Δημοτική Αρχή. Ερώτηση στον κ, τοπικάρχη. Το  παραδοσιακό λουκουμάκι μετά την γιορτή καταργήθηκε;

Διευθυντής Δασών ο κ. Γ. Παράσχος

Άλλη μια επιτυχία για τον κ. Γεώργιο Παράσχο, ο οποίος προήχθη από Δασάρχης Λάρι­σας, σε Διευθυντή Δασών. Στη θέση του Δασάρχη Λάρι­σας τοποθετήθηκε ο κ. Παπαγιαννόπουλος Χρήστος. Και στους δυο ευχόμα­στε καλή επιτυχία στις νέ­ες τους θέσεις. Να σημειώσουμε, ότι ο κ. Πα­ράσχος είναι γαμπρός του Θανά­ση Οικονόμου, από το χωριό μας.

ΧΙΟΝΙΑ

Νωρίς φέτος μας ήρθε το χιόνι. Στις 23 Νοεμβρίου το χωριό μας ντύθηκε στα κατάλευκα. Το ύψος του χιονιού έφθασε μισό μέτρο, αλλά δεν έμεινε για πολύ. Η αλλαγή του καιρού το έλιωσε αμέσως. Μετά από την παρατεταμένη ανομβρία του καλοκαιριού και του φθινοπώ­ρου, όπου δεν έπεσε σταγόνα βροχής, το χιόνι ήρθε σαν σωτηρία.

ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ

Το ημερολόγιο 2006, του Συλλόγου μας, με εικόνες από τη φύση και τις φυσικές ομορφιές της Καλλιπεύκης Κάτω Ολύμπου, τη λαϊκή κατασκευή δριστέλα – υδροτριβείο, την εξέχουσα προσωπικότητα κ. Νίκη Γουλανδρή, που επισκέφτηκε το χωριό μας και την «Πατωμένη», όπου έγινε το δεύτερο Φεστιβάλ Αφήγησης Κάτω Ολύμπου, κυκλοφορεί ήδη.

Διατίθεται προς 5 ευρώ και μπορείτε να το προμηθευτείτε από τα μέλη του Δ.Σ. Εδώ μπορείτε να το δείτε.
Η τελευταία σελίδα έχει πληροφορίες για την Καλλιπεύκη και το Σύλλογο στα ελληνικά, αγγλικά, γαλλικά και γερμανικά οι οποίες υπάρχουν ήδη στο site.

Το φετινό ημερολόγιο σχεδιάστηκε από τη Χριστίνα Παπαϊωάννου, με φωτογραφίες του Παναγιώτη Παπαϊωάννου.

Περιεχόμενα 

–Εξώφυλλο: Ο Όλυμπος, όπως φαίνεται από την Πατωμένη
-Ιανουάριος: Η Καλλιπεύκη (στο βάθος και στη μέση το χωριό) ντυμένη στα λευκά.
-Φεβρουάριος: Ο άγριος κρόκος. Ανθίζει δίπλα σε παγωμένα νερά που λιώνουν από τα χιόνια.
-Μάρτιος: Η δριστέλα (υδροτριβείο). Λαϊκή κατασκευή από το 1950 (Γιάννης Τσιάτσιος). Εδώ φαίνεται ο οριζόντιος σωλήνας με τα στηρίγματά του, που οδηγεί το νερό στον κάθετο και στη δριστέλα. Πόσο θ’ αντέξει ακόμη;
-Απρίλιος: Οι ακτίνες του ήλιου, πίσω από τα σύννεφα και πίσω από την Ανάληψη.
-Μάιος: Η κ. Νίκη Γουλανδρή στην Πατωμένη, σε μια από τις πιο αυθόρμητες στιγμές της. Η κ. Γουλανδρή επισκέφτηκε την Καλλιπεύκη στις 18 Μαΐου 2005.
-Ιούνιος: Η Πατωμένη κατά την ημέρα που εξελίσσεται το 2^ο Φεστιβάλ Αφήγησης Κάτω Ολύμπου.
-Ιούλιος: Ο άγριος κόκκινος κρίνος. Φυτρώνει μόνο στην Ελλάδα και στην Αλβανία, σε υψόμετρο  800 μέχρι 1300 μέτρα και ανθίζει τον Ιούλιο.
-Αύγουστος: «Πυρώθηκε» ο ουρανός. Ηλιοβασίλεμα στην Καλλιπεύκη. Στα δεξιά η Ανάληψη.
-Σεπτέμβριος: Κουκουνάρια από έλατο και το ρετσίνι να «τρέχει». Τα έλατα «βγάζουν» κουκουνάρια κάθε δεύτερο χρόνο.
-Οκτώβριος: Οξιές με φθινοπωρινά χρώματα στο δρόμο Καλλιπεύκη – Πλαταμώνας.
-Νοέμβριος: Κρυστάλλινα νερά από ρεματιά στη Μεταμόρφωση.
-Δεκέμβριος: Οι ιτιές στη «Νυχτιάνω» παγωμένες.

ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ

Το πρώτο βήμα για την πολύσυζητημένη υπόθέση επανασύστασης της λίμνης Καλλιπεύκης του Δήμου Γόννων έγινε με την υπογραφή από το γε­νικό γραμματέα της Περιφέρειας Θεσσαλίας κ. Φώτη Γκούπα, σύμβασης με το Ίδρυμα Γουλανδρή – Ελληνικό Κέντρο Βιοτό­πων και Υγροτόπων.
Στην ομάδα έργου της μελέτης σκοπιμότητας, που θα εξε­τάσει τους όρους και τις προϋ­ποθέσεις επανασύστασης της λίμνης, συμμετέχει και το ΕΘΙΑΓΕ Θεσσαλίας. Η μελέτη χρημα­τοδοτείται από το Π.Ε.Π. Θεσσαλίας 2000 – 2006, θα ολοκληρωθεί σε μήνες και περιλαμβάνει 4 επιμέρους ενότητες ως εξής:
Γενική περιγραφή της περιοχής (γεωγραφικά δεδομένα, ιστορική αναδρομή, αβιοτικά και βιοτικά γνωρίσματα, γεωλογία, υδρογεωλογία, υφιστάμενες κοινωνικο-οικονομικές συνθήκες).
Λειτουργίες και αξίες του υγροτοπικού οικοσυστήματος πριν από την αποξήρανση του.
Περιγραφή και ως προς τις κοινωνικο-οικονομικές επιπτώσεις των πιθανών σεναρίων αποκατάστασης και επιλογή της βέλτιστης λύσης μέσω διαβούλευσης με την τοπική κοινωνία.
Διαμόρφωση προτάσεων έργων επανασύστασης για την εξυπηρέτηση του βέλτιστου επι­λεγέντος σεναρίου.
Να σημειωθεί ότι η αναγκαιότητα εξέτασης της επανασύστασης της λίμνης Καλλιπεύκης περιλαμβάνεται στο Ρυμοτομικό Σχέδιο της Περιφέρειας Θεσσαλίας.

ΓΚΟΥΠΑΣ: «Ήταν – όπως δήλωσε ο γενικός γραμματέας της Περιφέρειας Θεσσαλίας – ένα από τα πρώτα θέματα που είχε θέσει τόσο ο νομάρχης Λάρισας Λ. Κατσαρός, όσο και ο δήμαρχος της περιοχής κ. Καραναστάσης». Ο κ. Γκούπας υπενθύμισε ότι τα ζητήματα περιβάλλοντος είναι πολιτική επιλογή να βρί­σκονται στην πρώτη στόχευση κατά την επόμενη προγραμματική περίοδο 2007 – 2013. Στο πλαίσιο αυτό θα χρηματοδοτηθεί ένα ευρύ πλέγμα μελετών, προκειμένου να δημιουργηθούν οι προϋποθέσεις για επενδύσεις σε τομείς όπως τα στερεά απόβλητα, οι περιοχές Natura και τα επιφανειακά ύδατα. Ο περιφερειάρχης, εξάλλου, εξήρε το προσωπικό ενδιαφέρον της κ. Νίκης Γουλανδρή κατά την πρόσφατη επίσκεψη της στη Λάρισα για την προοπτική επανασύστασης της λίμνης και ευχαρίστησε το Ίδρυμα Γουλανδρή για τη συ­νεργασία και τη συμβολή του προς την κατεύθυνση αυτή.

ΚΑΡΑΝΑΣΤΑΣΗΣ: Για «ιστορική μέρα» έκανε λόγο ο δήμαρχος Γόννων Χρήστος Καραναστάσης, επισημαίνοντας ότι «η αρχή είναι το ήμισυ του παντός» και απευθύνοντας ένα μεγάλο ευχαριστώ στην Πολιτεία και το Ίδρυμα Γουλανδρή για το ουσιαστικό ενδιαφέρον τους, που οδήγησε στο «να μπει το πρώτο λιθαράκι σε μια πονεμένη για την περιοχή των Γόννων ιστορία».

Για την ιστορία ο κ. Καραναστάσης ανάφερε ότι η Καλλιπεύκη απέχει μόλις 25 χλμ. από τα Τέμπη και από τον Παντελεήμονα που επιτρέπει στον επισκέπτη να βρεθεί σε μι­σή ώρα στην καρδιά του Ολύμπου, σ’ έναν τόπο αναζωογόνησης και σπάνιας φυσικής ομορφιάς».

Πατριώτισσες και ποριώτες, μάλλον το θέμα της λίμνης «βρήκε» το δρόμο του. Ευχόμα­στε και ελπίζουμε για το καλύτερο. Ευχαριστούμε όλους όσοι βοήθησαν προς την κατεύθυνση αυτή και ξεχωρίζουμε απ’ όλους την κ. Νίκη Γουλανδρή!

ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ

Γράφει ο Αποστόλης Παπαϊωάννου του Δημητρίου

Επιτακτική και επιβεβλημένη η α­νάγκη συσπείρωσης πέριξ του συλλόγου μας.
Φίλες και φίλοι και μέλη του συλλόγου μας και απανταχού Καλλιπευκιώτες.

Ο Σύλλογος καλείται σήμερα μετά απ’ όπα αυτά που διαβάζουμε και ζούμε καθημερινά, να αντισταθεί σ’ αυτή την ισο­πέδωση των πάντων. Κατά την άποψή μου πάντα. Μετά το θεσμό στην Τοπική Αυτο­διοίκηση «Ιωάννης Καποδίστριας» και με­τά από αυτά που περιμένουμε να ψηφι­στούν πάλι για την τοπική αυτοδιοίκηση, δηλαδή Υπέρ-Δημαρχίες, 2ος Καποδί­στριας, Υπέρ-Νομαρχίες και Υπέρ-Περι­φέρειες. Ας έχουμε τουλάχιστον ένα σύλλογο δυνατό, θωρακισμένο με φωνή και άποψη σε όλα τα θέματα.

Οι σύλλογοι είναι το ανάχωμα στην πα­γκοσμιοποίηση για τη διάσωση της πολιτιστικής μας κληρονομιάς. Υπάρχουν σήμερα σύλλογοι σε χωριά της Ηπείρου, που έχουν φωνή που σε θέματα όπως π,χ.: Ιατρική περίθαλψη των κατοίκων, διατήρηση και διάσωση της πολιτιστικής και παραδοσιακής μας κληρονομιάς κλπ. Δεν λέω να αδιαφορήσουμε για τους Αι­ρετούς της Τοπικής Αυτοδιοίκησης. Δεν λέω να υπερσκελίσουμε την εκάστοτε δημοτική αρχή. Αλλά όταν η εκάστοτε δημοτική αρχή δε διεκδικεί αυτά που πρέπει και όταν αδιαφορεί για προβλήματα του χωριού μας, να μας βρει μπροστά της και για να γίνω πιο σαφής:

Πρέπει ή δεν πρέπει να λειτουργεί και να συνεδριάζει το Τοπικό Συμβούλιο; Εί­ναι ο μοναδικός θεσμός που απέμεινε στο χωριό μας.

Πρέπει ή δεν πρέπει να υπάρχει έστω και με μερική απασχόληση γραμματέας στο χωριό μας; Το είχα επισημάνει και πα­λιότερα στην εφημερίδα «Ελευθερία» Λά­ρισας και μου απάντησε το τότε Τοπικό Συμβούλιο ότι έχουν εμπιστοσύνη στο Δήμαρχο. Χρειάζεται ή δε χρειάζεται ένα σύγ­χρονο εκχιονιστικό μηχάνημα στο χωριό μας;

Θα φροντίσουμε ή όχι ποτέ για τους σκουπιδότοπους, που κάθε μέρα ξεφυτρώνουν και καινούργιοι; Αυτός της κα­ταβόθρας κινδυνεύει να βγει στον επαρ­χιακό δρόμο. Ιδιοκτήτης διπλανού χωρα­φιού τοποθέτησε μπροστά του γεωργικά μηχανήματα για να μπορεί να έχει πρόσβαση στο χωράφι, αλλιώς τα σκουπίδια και τα μπάζα θα κλείσουν την είσοδο στην αποθήκη του. Έχει πλέον κλείσει και ο α­γροτικός δρόμος.

Και να πούμε και δυο κουβέντες για την επανασύσταση της λίμνης. Ήδη έχουμε μια μελέτη και ήδη χρηματοδοτήθηκε και η δεύτερη. Καμία δημοτική αρχή μέχρι τώρα δεν είχε την καλοσύνη να προωθή­σει την προμελέτη που έγινε επί προεδρίας μου και μάλιστα από το Αριστοτέ­λειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης.

Θέλω δε να τονίσω κάτι για να μην κάνω με πολιτική κακόβουλη και κακοπροαίρε­τη. Πρώτον, ο σύλλογος είναι ανοιχτός για όλους και δεν είναι παραταξιακός και το απέδειξε φέτος με το προσκλητήριο σε όλους μας και ανταποκριθήκαμε όσοι θέλαμε. Όμως φρονώ ότι θα έπρεπε να ήμασταν   πολλοί περισσότεροι.

Νιώθω την ανάγκη να συγχαρώ όλους όσοι προσέφεραν τα προηγούμενα χρόνια, Τσιαπλές, Πατουλιάς, Γκουντουβάς, Κατσιούλας, Παν. Παπαϊωάννου, Τσικρικάς και φυσικά το Γιάννη Μασούρα, που καλύπτει τις ανάγκες του συλλόγου στο χωριό μας. Ελπίζω να φανεί χρήσιμη στο σύλλογο η δική μου παρουσία, όπως και των Μπάμπη Γκούμα και Νίκου Θεοδο­σίου. Πρέπει να έχουμε στόχους, πρώτα στο έργο του συλλόγου, που είναι καθα­ρά πολιτιστικό. Αλλά, να μην αποσιωπού­με και να προβάλλουμε τα προβλήματα του χωριού μας. π.χ.: το νερό από την το­ποθεσία «Νεράκι» έρχεται με γεννήτρια και καίει δέκα ευρώ την ώρα κλπ. Η πρό­ταση μου προς τα μέλη του Διοικητικού Συμβουλίου του συλλόγου – και πιστεύω να τύχει της έγκρισης του – είναι η παρακάτω:

1. Τοποθέτηση με μερική απασχόληση Γραμματέα στο κοινοτικό κατάστημα ή έστω η απασχόληση κάποιου από τους υ­πάρχοντες γραμματείς του δήμου μας.
2. Επίσκεψη στους αρμόδιους για την τοποθέτηση γιατρού στο χωριό μας ή γιατρού που υπηρετεί τη στρατιωτική του θητεία.
3. Ψυχαγωγία των κατοίκων.
4. Ημερίδα με προσκεκλημένους ό­λους τους βουλευτές του νομού νια την ανάδειξη και επίλυση των προβλημάτων που προανέφερα.

Τέλος, η εκάστοτε δημοτική αρχή θα μας βρει συμπαραστάτες μόνο όταν διεκδικεί την επίλυση των προβλημάτων.

Ευχαριστώ για τη φιλοξενία.

ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ